چهارشنبه, 04 مرداد,1396

نمایش مطلب

print
نقش تغذیه در پیشگیری و درمان بیماری های سیستم های حرکتی
نقش تغذیه در پیشگیری و درمان بیماری های سیستم های حرکتی

اگر اعضا و مفاصل شما در هنگام بیدار شدن از خواب شبانه از حرکت باز ایستاده اند و یا با درد جانکاه و با زحمت زیاد آنها را به حرکت واداشته اید، احتمالا در روزهای قبل کارهای سنگین بدنی و یا ورزش طولانی مدت انجام داده اید و این رویداد طبیعی تلقی می شود، چراکه ناشی از کوفتگی عضلات و تجمع اسید لاکتیک به علت ورزش های ناگهانی و یا راه پیمایی های طولانی مدت می باشد که با انجام چند حرکت سبک و نرمش های ملایم همه چیز به حالت عادی خود برخواهد گشت و جای نگرانی نیست.

1- آیا اشکالات حرکتی ، دردهای عضلانی و احساس کوفتگی پس از برخاستن از خواب شبانه، علائم آرتریت و آرتروز است؟

 

اگر اعضا و مفاصل شما در هنگام بیدار شدن از خواب شبانه از حرکت باز ایستاده اند و یا با درد جانکاه و با زحمت زیاد آنها را به حرکت واداشته اید، احتمالا در روزهای قبل کارهای سنگین بدنی و یا ورزش طولانی مدت انجام داده اید و این رویداد طبیعی تلقی می شود، چراکه ناشی از کوفتگی عضلات و تجمع اسید لاکتیک به علت ورزش های ناگهانی و یا راه پیمایی های طولانی مدت می باشد که با انجام چند حرکت سبک و نرمش های ملایم همه چیز به حالت عادی خود برخواهد گشت و جای نگرانی نیست.

 

2- ولی اگر جزء آن دسته از افردای هستید که این حالت بدون هیچ علتی در شما پدیدار شده و روز به روز بعضی از مفاصل بدن تان بیشتر از روز قبل، از فعالیت عادی خود باز می ماند و یا حرکات مفاصل شما در هنگام صبح بسیار دردناک است و به سختی و کندی آنها را حرکت می دهید، ممکن است ناراحتی خاص و یا بیماری بخصوصی عامل آن باشد که باید خیلی سریع و به موقع علت آن را پیدا کنید. لذا توصیه و تاکید می شود که بدون فوت وقت به یک متخصص روماتولوگ یا ارتوپد مراجعه کنید؛ چون احتمال زیادی وجود دارد که شما به یکی از انواع متعدد آرتریت ها مبتلا شده باشید، به خصوص اگر دارای اضافه وزن یا درجاتی از چاقی نیز می باشید.

معمولا مشکلات حرکتی و درد مفاصل در اغلب موارد ممکن است اولین تظاهرات آرتریت، آرتروز و نقرس یا ناشی از التهاب و تورم باشد که شروع تحلیل رفتن مفصلی یا غضروفی را اعلام می کند؛ ولی ما اغلب توجه چندانی به پیام های بدن مان نمی کنیم.

متاسفانه اغلب ما، ماه ها و سال ها این علائم و دردهای هشداردهنده را نادیده گرفته و به خوددرمانی و اجرای توصیه های دوستان و آشنایان می پردازیم؛ بدون اینکه به پزشک یا متخصصی مراجعه کنیم.

از بین رفتن فرصت های طلایی ناشی از تعلل وتردید ما ، موجب می شود که روز به روز بر شدت بیماری افزوده شده و تحلیل و از بین رفتن تدریجی غضروف و آسیب وارد شده به مفاصل عمیق تر شود و نهایتا درد ها طاقت فرساتر، رنج ها افزون تر و کندی حرکات یا عدم امکان حرکت ما را زمین گیرتر کند. با اقدام و مراجعه به موقع به متخصص مربوطه و کنترل وزن و کاهش سیستماتیک آن به صورت اصولی، علمی و تدریجی زیر نظر یک کارشناس و یا متخصص تغذیه، نه تنها از تورم مفاصل و گسترش بیماری و تحمل درد و رنج جانکاه جلوگیری می شود، بلکه صرفه جویی بسیاری نیز از نظر هزینه های درمان بیماری در حالت های پیشرفته یا از کارافتادگی خواهد شد.

روماتیسم، آرتریت روماتوئید و آرتروز

روماتیسم به مجموعه ای از بیماری ها اطلاق می گردد که دارای تظاهرات مختلف بالینی و سیر متفاوتی هستند. سازمان بهداشت جهانی WHO) ( روماتیسم را چنین تعریف می کند :

بیماری هایی که سیستم های حرکتی را مبتلا نموده و عامل محدودیت حرکت، توام با ایجاد دردهای طاقت فرسا می گردند.

این عارضه در چهار گروه اصلی دسته بندی می شود :

1- آرتریت روما توئید

2- تغییرات تحلیل رونده در مفاصل و ستون فقرات مانند آرتروز و پوکی استخوان

3- فیبرومیالژی یا بیماری که قسمت های نرم بدن را مبتلا می سازد.

4- نقرس که نوعی اختلال متابولیک است که سبب انباشتگی اسید اوریک و تشکیل کریستال هایی در مفاصل و موجب ایجاد دردهای طاقت فرسا می شود.

در چه سنینی احتمال بروز این بیماری های وجود دارد؟

این اختلالات در تمام سنین از کودکی و جوانی تا سالمندی امکان ظهور و بروز دارند.

 

نقش و اثر تغذیه در پیشگیری و درمان

نوع تغذیه، میزان انرژی دریافتی از طریق خوراک روزانه، انتخاب یا حذف آگاهانه بعضی مواد غذایی در پیشگیری، تسکین و یا کاهش التهابات مفاصل ، به خصوص مفاصل حرکتی، اثرات ملموس و اثبات شده ای دارد و حتی به موازات درمان های دارویی یا جراحی و فیزیوتراپی، اجرای یک برنامه غذایی متناسب با نوع التهاب و فرسودگی و تخریب مفاصل، اثر اقدامات فوق را تقویت و طول مدت بهبودی را کوتاه تر می سازد.

برای روشن شدن موضوع و آگاهی از تاثیر انکارناپذیر تغذیه از بعد میزان و ترکیبات موجود در مواد مصرفی روزانه، به چند مثال زیر توجه کنید :

الف) عوامل مستعد کننده بیماری ممکن است تحت تاثیر نوع مواد غذایی مصرفی و ترکیبات خاص موجود در آن قرار گیرند؛ مانند اثرات نامطلوب پورین در بیماری نقرس که از طریق مصرف انواع گوشت ها، امعا و احشا، حبوبات، به ویژه عدس، غلات حاوی سبوس و قارچ و اسفناج در بدن ایجاد می گردد.

غذاهای نامناسب و غنی از پورین برای افرادی که در معرض خطر ابتلا به نقرس هستند عبارتند از :

سویای خشک، گوشت قرمز به خصوص فیله کباب، گوشت خرگوش، پوست سرخ کرده پرندگان حاوی 300 میلی گرم پورین در صد گرم، کنتاکی یا مرغ کباب شده با پوست (240 میلی گرم)، اردک بریان (180 میلی گرم) پورین می باشند.

اندرونه ها، تیموس گوساله 900 میلی گرم، جگر گوساله 260 میلی گرم، شش 340 میلی گرم، قلوه 210 میلی گرم، جگر گاو 360 میلی گرم، انواع کالباس ها از 70 تا 180 میلی گرم، ماهی های سرخ کرده با پوست 130 تا 320 میلی گرم، کنسرو ساردین 350 میلی گرم.

سبزیجات حاوی پورین مانند اسفناج، گل کلم، کلم غنچه آرتیشو یا کنگر فرنگی، قارچ حاوی 50- 60 میلی گرم پورین.

حبوبات، لوبیای سویای خشک یا به صورت آجیل 220 میلی گرم، عدس 200 میلی گرم، لوبیای سفید 180 میلی گرم و نخود 150 میلی گرم.

مغزها، دانه خشخاش 170 میلی گرم، تخمه آفتاب گردان 160 میلی گرم، بادام زمینی 90 میلی گرم، کنجد 80 میلی گرم پورین.

ب) بعضی از ترکیبات دارای اثرات مستعد کننده و یا بازدارنده ایجاد التهاب مفاصل و یا تشدید سرعت تغییر شکل و فرسودگی مفاصل می باشند؛ مثلا در مبتلایان به انواع آرتریت و پلی آرتریت ها ، حذف و یا جایگزین کردن بعضی مواد غذایی حاوی ترکیبات آغازگر، ساخت و تولید مواد محرکه را افزایش و یا کاهش می دهند؛ مانند مواد غذایی حاوی اسیدهای چرب اشباع شده و اسید آراشیدونیک که افزایش دهنده مواد محرکه التهابی هستند.

ج) میزان غذای دریافتی اثرات غیر مستقیم بر افزایش یا کاهش فشار به مفاصل مهم بدن از طریق افزایش وزن با مصرف غذاهای پرانرژی و یا بر عکس، کاهش اصولی و تدریجی وزن بدن با مصرف غذاهای حجیم ولی کم انرژی دارد.

د) تغییر نوع، میزان، کیفیت غذای مصرفی و افزایش فعالیت های بدنی به صورت زنجیره ای می تواند موجب پیشگیری از بروز یا تعدیل و درمان بیماری هایی که زمینه ساز پیدایش و یا تشدید بیماری های دیگر هستند، شود؛ مانند دیابت؛ آرترواسکلروز؛ اختلالات سوخت و ساز چربی های خون یا حساسیت به بعضی مواد غذایی (مانند عدم تحمل لاکتوز، فروکتوز و گلوتن).

آرتریت روماتوئید

تقریبا بین 3/0 تا 5/1 درصد جمعیت کشورهای صنعتی، به این بیماری مبتلا هستند و متاسفانه زنان دو تا سه برابر مردان، دچار این بیماری می شوند.

همانطور که می دانید، آرتریت روماتوئید یک بیماری التهابی ناشی از اختلالات خودایمنی است که به طور خزنده وپیشرونده موجب تورم دردناک و تخریب تدریجی مفاصل حرکتی می شود و روز به روز محدودیت حرکتی را افزایش می دهد.

گرچه علت واقعی و اصلی بروز این بیماری به طور دقیق مشخص نیست، ولی بررسی ها وتجزیه و تحلیل داده های موجود، عوامل ارثی، استعمال دخانیات، اضافه وزن و چاقی، نوع مواد خوراکی و عادات غذایی را از عوامل زمینه ساز و شیوع این بیماری می دانند.

از جمله مواد غذایی مستعد کننده بیماری آرتریت روماتوئید می توان به گوشت قرمز و به طور کلی مصرف زیاد مواد پروتئینی و همچنین قهوه اشاره کرد. از طرف دیگر، مصرف ماهی (به خصوص ماهی های چرب )، روغن زیتون، سبزیجات و میوه جات از مواد پیشگیری کننده و کاهش دهنده عوارض بیماری هستند.

افرادی که زمینه ارثی و ژنتیکی این بیماری را دارند، به طور دائم  فعل و انفعالاتی را در سیستم سوخت و سازی خود هدایت می کنند که به صورت مداوم و تصاعدی مواد واسطه ای را تولید و رها ساخته و منجر به ایجاد زنجیره ای از ترکیبات  التهابی به صورت آبشاری می گردند. مواد تولید شده موجب آسیب و تخریب غضروف ها و تغییر بافت استخوانی و مفاصل می گردند.

 

تاثیر ترکیبات دریافتی از طریق تغذیه روزمره بر سیر بیماری ها

از جمله ترکیبات مستعد کننده بروز یا عدم بروز التهابات و تخریب غضروف ها، مفاصل و استخوان ها که تاثیر خود را از طریق سیستم ایمنی اعمال می کنند، انواع و مقادیر اسیدهای چرب مصرفی می باشند. مثلا اسیدهای چرب امگا 6 (مانند اسید آراشیدونیک و اسید لینولئیک ) مواد اولیه را جهت ساخت ترکیبات واسطه ای زمینه ساز التهابات و تخریب فراهم می سازند. (پیش ساز پروستاگلاندین های ایجاد کننده التهاب هستند )و برعکس، اسیدهای چرب بلند زنجیره امگا 3، مانند           DHA (دوکوزاهگزانوئیک اسید ) و  EPA (ایکوزاپنتانوئیک اسید ) نه تنها ضد عملکرد اسیدهای مذکور عمل می کنند، بلکه به طور مستقیم اثرگذار و تسکین کننده التهابات ایجاد شده می باشند؛ به این شکل که اولا به طور غیر مستقیم بین ژن تولید کننده مواد واسطه ای عامل التهاب را تحت تاثیر قرار می دهند و از طرف دیگر، اسیدهای چرب DHA و EPA زمینه ساخت رسلوین و پروتکتین را که از عوامل مهار کننده التهابی هستند را فراهم می کنند.

 

تاثیر مثبت روغن های امگا 3 و روغن ماهی بر کاهش التهابات ناشی از آرتریت روماتوئید

طی تحقیقات گسترده آینده نگر که به طور متوالی در سال های 2003، 2005، 2006، 2007 به انجام رسیده، استفاده مناسب از مکمل های روغن ماهی و اسیدهای چرب امگا 3 به طور کاملا چشمگیری سبب کاهش التهاب و تعدیل درد در طول سه ماه بعد از آغاز مصرف می گردند. (قابل توجه عزیزان مصرف کننده جهت عدم قطع مکمل به صورت زود هنگام).

در یک بررسی دیگر به برنامه غذایی مبتلایانی که  از خستگی و درد صبحگاهی مفاصل رنج می بردند، روغن های حاوی اسیدهای چرب امگا 3 (روغن ماهی ) یا کپسول های حاوی اسید های EPA و DHA افزوده شد؛ بدون اینکه از داروهای درمانی معمول آرتریت روماتوئیدها از جمله ترکیبات حاوی استروئیدها استفاده بکنند. در چهل درصد مبتلایان همین تغییر در تغذیه سبب کاهش سی درصد درد شد؛ لذا به منظور کاهش درد و جلوگیری از پیشرفت تحلیل غضروف و مفاصل، مصرف روزانه سه گرم EPA و  DHA  برای مبتلایان به درد شدید توصیه می گردد.

 البته به موازات افزایش دریافت اسیدهای چرب امگا 3 ، کاهش مصرف مواد غذایی حاوی یا تولید کننده اسید آراشیدونیک، اثرات درمانی گسترده تری خواهد داشت.

غذاهای موثر بر تعدیل بیماری یا تسریع درمان های آغاز شده

ماهی، به خصوص ماهی های پر چرب، منبع خوبی برای تامین اسیدهای چرب امگا 3 محسوب می شود. به موازات استفاده از برنامه غذایی متناسب و متعادل، گنجانیدن دو وعده در طول هفته بسیار تاثیر گذار خواهد بود.

 

تاثیر غذاهای حاوی آنتی اکسیدان ها و یا ضد زنگ ها

آنتی اکسیدان ها یک اثر محافظتی در بروز بیماری های روماتوئیدی دارند؛ چرا که رادیکال های آزاد، به خصوص پرواکسیدها، از عوامل آسیب رسان به مفاصل تلقی می گردند. زمانی که التهابی در قسمتی از بدن پدیدار می شود، در صورت فقدان مقادیر کافی ترکیبات آنتی اکسیدانی، مانند ویتامین های E  و C و بتاکاروتن و مواد معدنی آنتی اکسیدانی، مثل سلنیم نوعی زنگ زدگی یا اکسیداسیون اتفاق می افتد که دلیل آن عدم مصرف مواد غذایی حاوی ترکیبات مذکور در برنامه غذایی است. لذا به منظور پیشگیری و یا تعدیل آرتریت روماتوئید، با گنجاندن مواد غذایی تهیه شده از منابع گیاهی، حذف و یا کاهش مواد غذایی حاوی اسید آراشیدونیک و جایگزینی آنها با مواد غذایی دارای اسیدهای چرب امگا 3 ، می توان با بیماری مقابله و از پیشرفت آن یا افزایش روز افزون درد و رنج خشکی مفاصل حرکتی جلوگیری نمود.

 

 

حساسیت یا آلرژی به مواد غذایی

در برخی بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید، مصرف بعضی مواد حساسیت زا بر شدت و حدت بیماری می افزاید. به طور کلی نمی توان یک چهارچوب مشخص برای این مواد تعیین نمود ، ولی هر فرد مبتلا به خشکی و التهاب مفاصل و تحلیل رفتن غضروف با دقت و توجه به برنامه غذایی خود و شناخت عوامل حساسیت زا و حذف آنها، می تواند از این مشکل جلوگیری کند.

 

نقش و اثر روزه داری و امساک

امساک و روزه داری به مدت مشخص و محدود، به ویژه در افراد دارای اضافه وزن و چاقی ، اثر بازدارنده و تسکینی در التهابات مفاصل بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید دارد؛ ولی نمی توان این روش را به مدت طولانی به کار برد و توصیه نمود؛ چرا که اغلب مبتلایان به این بیماری در معرض سوء تغذیه قرار دارند و با ادامه کاهش دریافت غذا و یا حذف و عدم جایگزینی مناسب مواد حساسیت زا بدن آنها دچار کمبود ریز مغذی های مختلف می شود.

 

استفاده از مواد غذایی مهارکننده التهابات

پژوهش های به عمل آمده و تجزیه و تحلیل داده ها نشان می دهد که یک تغذیه هدفمند و حساب شده از تورم ، التهابات و افزایش گرما در نواحی ملتهب و مفاصل آسیب دیده می کاهد و شدت درد را کاهش می دهد. مبتلایان به بیماری های خود ایمنی ، به خصوص آرتریت روماتوئید، در صورت استفاده از غذاهایی که منجر به افزایش سطح و سرعت ساخت ایکوزانوئید می گردد. (مانند غذاهای حاوی اسید آراشیدونیک )، بر وخامت بیماری شان افزوده می شود. برعکس، حذف یا کاهش این مواد غذایی و جایگزینی آنها با مواد غذایی و روغن های حاوی امگا 3 (به خصوص DHA و EPA ) شدت و حدت بیماری ، التهابات مفاصل آنها و سطح مصرف داروهای تجویزی را کاهش می دهد.

از جمله غذاهایی که حاوی اسید آراشیدونیک هستند و مصرف آنها زمینه ساخت ترکیبات واسطه ای مستعدکننده بروز التهابات و شدت یافتن تخریب استخوان ها و تحلیل غضروف را فراهم می سازد، عبارتند از :

پیه خوک (هر 100 گرم حاوی 1700 میلی گرم اسید آراشیدونیک )، جگر خوک ( هر 100 گرم حاوی 870 میلی گرم اسید آراشیدونیک )، زرده تخم مرغ ( هر 100 گرم حاوی 300 میلی گرم اسید آراشیدونیک )، سوسیس و کالباس به خصوص سوسیس های تهیه شده از جگر ( هر 100 گرم حاوی 230 میلی گرم اسید آراشیدونیک )، گوشت مصرفی از منابع خوک، گاو، گوساله و مرغ (هر 100 گرم حاوی 53- 130 میلی گرم اسید آراشیدونیک )

حذف یا کاهش مقدار مصرف منابع گوشتی و استفاده از رژیم های « شیر یا گیاهخواری »، که فقر اسید آراشیدونیک دارند، در کنار مصرف مواد غذایی حاوی اسیدهای چرب امگا- 3 (مثل روغن ماهی، گردو ، تخم کتان و کنجد ) و استفاده  بیشتر از میوه جات و سبزیجات پخته و خام در کاهش دردها، کند کردن روند بیماری و بهبود نسبی عوارض بیماری نقش موثری دارد (در صورت ابتلا به بیماری اجرای این تغییرات در تغذیه توصیه می گردد.)

لازم به یادآوری است که رعایت رژیم غذایی مذکور ، آثار درمانی خود را پس از سه ماه نمایان می کند و با ادامه این شیوه به مدت یک سال اثرات ملموس تر و پایدارتری در کنترل روند سیر بیماری و کاهش التهابات ، آسیب ها و دردهای ناشی از آن پدیدار خواهد شد.

 

توصیه های کلی در تغذیه

گرچه هیچ دستورالعمل و الگوی خاصی جهت انتخاب مواد غذایی که متناسب با سن و سال، وضعیت  فیزیولوژیکی و قدرت اقتصادی افراد و عادات غذایی آنها باشد ، وجود ندارد ولی گروه های غذایی انتخابی باید تمام نیازهای بدن به درشت مغذی ها و ریز مغذی ها را تامین کنند و از مصرف مواد غذایی که بیماری را تشدید می کنند و بیمار تاثیر سوء آنها را تجربه کرده است، خودداری شود. پیروی از رژیم های تک خوری و بسیار کم انرژی ، استفاده از غذاهای یکنواخت و تکراری و استفاده نابجا از داروهای کمک لاغری بیماری را تشدید خواهد کرد.

موارد زیر در انتخاب مواد غذایی باید مورد توجه قرار گیرد :

1)     خودداری از مصرف مواد خوراکی پر چرب، به خصوص پیه خوک و گاو، جگر، زرده تخم مرغ ( بیش از مقدار مجاز )، گوشت های پر چرب، انواع سوسیس و کالباس و یا حداقل، محدود نمودن مصرف آنها به دو وعده در هفته.

2)     مصرف ماهی، حداقل دو وعده در هفته از انواع ماهی های پر چرب، مثل شاه ماهی ، ماهی تن، سالمون، لاکس و هرینگ به صورت فرپز، بخارپز یا کباب شده.

3)     استفاده از روغن های حاوی اسیدهای چرب امگا- 3 و ویتامین   E مثل روغن سویای خالص، روغن گردو و روغن دانه کتان.

4)     گنجانیدن حداقل 5 واحد میوه و سبزیجات در جیره غذایی روزانه. سبزیجات و میوه جات حاوی آنتی اکسیدان یا ضد زنگ های ارزشمندی همچون ویتامین C  ، بتاکاروتن و سایر ویتامین  و مواد معدنی مفید می باشند که رادیکال های آزاد مهاجم را خنثی می کنند.

5)     استفاده از لبنیات کم چرب ( شیر پر چرب، ماست خامه ای و پنیرهای پر چرب التهابات را تشدید می کنند).

6)      عدم مصرف الکل و مواد حاوی الکل در بیماران آرتریت روماتوئیدی.

 

 

توصیه های تکمیلی

الف) مصرف مرتب کپسول های حاوی EPA ابتدا به مقدار 900 میلی گرم و سپس کاهش آن به 300 میلی گرم در روز   (در صورتی که از طرف گروه درمانی توصیه شده باشد).

ب) در صورت داشتن اضاضه وزن و چاقی به هر میزان، باید با بهره گیری از رژیم های مناسب، متعادل و متنوع، نسبت به کاهش تدریجی وزن اقدام گردد.کاهش وزن به میزان 250 یا 500 یا حداکثر 750 گرم در طول هفته تدریجی و مناسب است (البته کاهش 250 گرمی بهتر از 500 گرم و 500 گرم مفید تر از 750 گرم کاهش وزن در طول هفته خواهد بود).

ج) انجام مرتب ورزش های متناسب با بیماری، مثل شنا و آب درمانی ( یعنی راه رفتن در آب )، دوچرخه سواری و پیاده روی در هوای آزاد و زمین صاف و بدون شیب ( پیاده روی برای افراد چاقی که درد یا ساییدگی زانو دارند، حتی در سطوح صاف نیز توصیه نمی گردد).

د) استفاده از تابش مستقیم آفتاب در حد محدود و مشخص برای تامین ویتامین D3

بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید در صورت عدم رعایت اصول تغذیه مناسب، بیشتر در معرض ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی قرار دارند؛ بنابراین به موازات دارو درمانی و فیزیوتراپی، نوع، کیفیت و کمیت تغذیه را نیز باید به عنوان یکی از ارکان درمان در نظر داشت و توصیه ها را جدی گرفت.

آرتروز

یکی از بیماری های تحلیل برنده و تخریب کننده مفاصل، آرتروز است که تحت تاثیر عوامل مختلف و متعددی                ) Multifactor ( آغاز و به صورت خزنده ای توسعه پیدا می کند. در ابتدا هیچ نشانه بالینی از این بیماری مشاهده نمی شود؛ اما به صورت خاموش و به طور دائمی و تدریجی به کلیه بافت های تشکیل دهنده مفاصل، اعم از قسمت های نرم یا غضروف و استخوان ها آسیب می زند و مدت ها پس از آغاز بیماری ، آثار بالینی آن به صورت دردهای جانکاه در راه رفتن و یا تحت فشار قرار گرفتن مفصل صدمه دیده بروز می کند که به تدریج به اختلال عملکرد عضو درگیر منجر می شود. در حال حاضر تعداد زیدی از افراد مبتلا به این عارضه می باشند که هنوز از ابتلای خود خبر ندارند؛ شما چطور ؟؟؟

 

درمان های تغذیه ای

اثرگذار ترین برنامه درمانی، کاهش وزن با بهره گیری از رژیم های غذایی متناسب و متعادل است که منجر به عادی سازی گیرنده های هورمون لپتین و تولید و ساخت آن می گردد. کاهش وزن از تخریب و تحلیل رفتن مداوم غضروف و مفاصل جلوگیری می کند.کاهش تدریجی و اصولی وزن بدن در بیماران مبتلا به آرتروز زانوها اثر درمانی چشمگیری داشته و از تظاهرات بالینی بیماری به طور قابل ملاحظه ای می کاهد. گرچه این بهبودی ناشی از کاهش فشار وارده به زانوهاست، اما، بهبود کیفیت تغذیه و استفاده مناسب از مواد غذایی حاوی ضد التهاب بر سرعت بهبودی و کاهش میزان درد می افزاید.

rating

  نظرات

نظری وجود ندارد.